En este momento estás viendo O silencio das árbores

Ricardo Martínez-Conde proponnos acoller a vivencia consciente dun outono que xa está a cercarnos, volver ó bosque e, conforme as árbores se van repregando no silencio da espidez, reflexionar sobre a propia vida.

(Ricardo Martínez-Conde propone que abracemos la experiencia consciente de un otoño que ya se acerca, que volvamos al bosque y, mientras los árboles se retiran al silencio de la desnudez, reflexionemos sobre nuestras propias vidas.)

O inverno é propicio ó solitario.

Ando a rúa e deixo pasa-lo tempo.
Ó longo do meu camiñar
sucederán moitas cousas
polas que poida sentirme asulagado.

«Unha vez máis»
(direi en silencio)
«unha vez máis»

(El invierno invita a la soledad.

Salgo a caminar y dejo que el tiempo pase.
Durante mi paseo,
sucederán muchas cosas
que pueden abrumarme.

«Una vez más»
(Lo diré en silencio)
«una vez más»)

Género: Verso
Lengua: Gallego
Editorial: Espiral Maior
Año: 1995